اشعار خانم گلدیس آذرنوش در باب سپهر سهراب

نگاهی گذرا بر اولین رویداد نمایشگاهی سپهر سهراب

نگاهی گذرا بر اولین رویداد نمایشگاهی "سپهر سهراب"

نگاهی گذرا بر  اولین رویداد نمایشگاهی “سپهر سهراب”


نمایشگاه اولین نمایشگاه “سپهر سهراب ”  به مناسبت سالگرد پرواز آسمانی نقاش وشاعر معاصر سهراب سپهری  روز جمعه ۳۱ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳ در نگارخانه باغ موزه هنر ایرانی ضمن مراسمی گشایش یافت.نمایشگاه که به ایده پردازی سعید علیزاده نیک و  نمایشگاه گردانی اعظم علیزاده‌نیک  برپا گردید . مراسم افتتاحیه با اجرای شاعره معاصر ؛ گلدیس آذرنوش ،سخنان  استاد حوزه ادب فارسی؛ دکتر حامد علائیان و اجرای موسیقی با حضور اساتید و هنرمندان عرصه ی فرهنگ و ادب و هنر و علاقه مندان و دیگر مخاطبان  همراه بود.استاد حامد عِلائیان به تفسیر شعر “سوره تماشا” پرداخت و  با بیان خود رغبت  حضار را بازخوانی اشعار سهراب سپهری  بیشتر نمود …

آثاری از استاد محمدحسین قربانی(بهزاد)، استادمحمدعلی قربانی، استاد مهدی حسین پور، استادمحمدمهدی میرزایی، استاد حسن حجتی، گلدیس آذرنوش، فرشته احمدی، رضا اصغری، نسرین اکبری، مائده اعلائی، تندیس تقوی، رویا تویسرکانی، زینب جعفری، مهشید جعفریان، هاجر جوادی لاکانی، معصومه رحیم، فاطمه زاهد نوروزی، ناهید سلیمانی، اعظم علیزاده نیک، الهام غفاری یقین، علیرضا قندالی، نورالهدا کریمی، الهام کولیوند، زهراسادات میرجانی و زهرا میرزایی در این نمایشگاه برای نخستین بار رونمایی شد.

در روز اول اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ورکشاپ (کارگاه زنده) گروهی در مکان نمایشگاه به مناسبت روز پرواز سهراب سپهری در فضایی دلنشین با سماع قلم ۹ نفر از هنرمندان سپهر سهراب اجرا شد و خوشنویسان به کتابت اشعار سهراب پرداختند.

استقبال بازدیدکنندگان از نمایشگاه و اشتراک حس خوب بین مخاطبان،هنرمندان و آثار هنری و خوشنویسی در حال و هوای بهار باغ موزه هنر ایرانی تا روز ۶ اردیبهشت ادامه داشت.

نمایشگاهی که آثارخوشنویسی آن به دقت و حسن سایقه از اشعار شاعری با شعرهای ساده و عمیق  گلچین شده  بود و سادگی و یکپارچگی قابها ،فضاهای بکر و بدیع با روح اندیشه و آثار سهراب سپهری تطابق داشت .

در مراسم اختتامیه که ۶ اردیبهشت برگزار شد پس از  سخنان دکتر اقبالی نسب و استاد محمدعلی قربانی و استاد مهدی حسین پور از هنرمندان شرکت کننده تقدیر به عمل آمد .

سوره تماشا

به تماشا سوگند
و به آغاز کلام
و به پرواز کبوتر از ذهن
واژهای در قفس است
حرفهایم مثل یک تکه چمن روشن بود
من به آنان گفتم
آفتابی لب
درگاه شماست
که اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد
و به آنان گفتم
سنگ آرایش کوهستان نیست
همچنانی که فلز زیوری نیست به اندام کلنگ
در کف دست زمین گوهر ناپیدایی است
که رسولان همه از تابش آن خیره شدند
پی گوهر باشید
لحظه ها را به چراگاه رسالت
ببرید
و من آنان را به صدای قدم پیک بشارت دادم
و به نزدیکی روز و به افزایش رنگ
به طنین گل سرخ پشت پرچین سخن های درشت
و به آنان گفتم
هر که در حافظه چوب ببنید باغی
صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهدماند
هر که با مرغ هوا دوست شود
خوابش
آرامترین خواب جهان خواهد بود
آنکه نور از سر انگشت زمان برچیند
می گشاید گره پنجره ها را با آه
زیر بیدی بودیم
برگی از شاخه بالای سرم چیدم گفتم
چشم راباز کنید آیتی بهتر از این می خواهید ؟
می شنیدم که بهم می گفتند
سحر میداند سحر
سر هر کوه رسولی دیدند
ابر انکار به دوش آوردند
باد را نازل کردیم
تا کلاه از سرشان بردارد
خانه هاشان پر داوودی بود
چشمشان رابستیم
دستشان را نرساندیم به سرشاخه هوش
جیبشان را پر عادت کردیم
خوابشان را به صدای سفر آینه ها آشفتیم

مکان نمایشگاه:
تهران، خیابان ولیعصر، بالاتر از پارک­وی، خیابان شهید فیاضی، خیابان بوسنی و هرزگوین، خیابان دکتر حسابی، باغ موزه هنر

گالری سپهر سهراب

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است…

اساتید و هنرمندان نمایشگاه سپهر سهراب۱:

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است…